Απόφαση 03/2020 Ψηφίσματος Αγγελίας Θανάτου Κιαγιαδάκη Χ. Στέλιου, για τριήμερο πένθος στην γενέτειρά του Αργυρούπολη Ρεθύμνης

Αργυρούπολη,  3 Απριλίου 2020

Αριθμός Απόφασης 03/2020

Απόφαση 03/2020

Απόφαση Ψηφίσματος Αγγελίας Θανάτου Κιαγιαδάκη Χ. Στέλιου,

για τριήμερο πένθος στην γενέτειρά του Αργυρούπολη Ρεθύμνης

Στο έκτακτο Συμβούλιο της Κοινότητας Αργυρούπολης, που πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 3 Απριλίου 2020 και ώρα 7:00 μ.μ. με τηλεδιάσκεψη (σύμφωνα με την ΠΝΠ / ΦΕΚ 55 11/03/2020), οι Σύμβουλοι όπως ενημερώθηκαν από τον Πρόεδρο της Κοινότητας Δεληγιαννάκη Κ. Ιωάννη έγινε, πριν από λίγες ώρες, γνωστό ότι απεβίωσε σε νοσοκομείο της Αθήνας ο συντοπίτης μας Στέλιος Κιαγιαδάκης.

Τον Στέλιο Κιαγιαδάκη σε όλη του τη ζωή τον χαρακτήριζαν το πάθος και η επιμονή του να πραγματοποιήσει τα οράματά του.

Γεννήθηκε το 1955 στο Ρέθυμνο και ήταν γιός του Χαράλαμπου Κιαγιαδάκη και της Ευρυδίκης Δεληγιαννάκη. Ήταν παντρεμένος με την Μαρία Φραγκιαδάκη και είχε δύο παιδιά την Αιμιλία και τον Χαράλαμπο. Έκανε τα πρώτα του βήματα στην γενέτειρα του την Αργυρούπολη Ρεθύμνου και έζησε από κοντά την ανάπτυξη του χωριού του, την εποχή που ο πατέρας του ήταν Πρόεδρος της Κοινότητας.

Έμαθε τα πρώτα του γράμματα στην Αργυρούπολη και τελείωσε το εξατάξιο γυμνάσιο Πειραιά. Το 1972 ίδρυσε παράνομα στον Πειραιά το ραδιοφωνικό σταθμό «Ερωτόκριτος» για τους Κρητικούς του Λεκανοπεδίου. Το Σεπτέμβριο του του 1974, οργάνωσε ανθρωπιστική βοήθεια για τους εγκλωβισμένους φοιτητές στο Πολυτεχνείο. Το 1975 υπηρέτησε την θητεία του φοιτώντας  στη Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών στο Ηράκλειο. Κατά την διάρκεια της θητείας του ως Έφεδρος Ανθυπολοχαγός επιμελήθηκε και παρουσιάζε την εκπομπή της ΣΕΑΠ στην ΥΕΝΕΔ Ηρακλείου.

Το 1977 πρωτογνωρίστηκε με την πολιτική όπου ενεργοποιήθηκε στο κόμμα των νεοφιλελεύθερων στο πλευρό του Παύλου Βαρδινογιάννη, του οποίου υπήρξε ο πιστός και ο ανιδιοτελής συνεργάτης του, όπως ο ίδιος τον αποκαλούσε, μέχρι το θάνατο του. Σαν μαθητής του Παύλου Βαρδινογιάννη διδάσκεται πολλά από αυτόν.

Το 1981 αναλαμβάνει πρόεδρος στην ιστορική ομάδα του «Άρη» Ρεθύμνης, με την οποία παίρνει για πρώτη φορά στην ιστορία του Συλλόγου κύπελο και πρωτάθλημα και την οδηγεί στην Εθνική κατηγορία. Το 1983 αποδεικνύοντας ότι η ενασχόληση με τα κοινά δεν έχει χρώμα, αναλαμβάνει την προεδρία του θρυλικού «Κεραυνού», παίρνοντας και πάλι για πρώτη φορά στην ιστορία και αυτού του Συλλόγου, κύπελο και πρωτάθλημα και τον οδηγεί στην Εθνική κατηγορία.

Το 1990 ανέλαβε τον Όμιλο των Βρακοφόρων Κρήτης, στο Ρέθυμνο, του οποίου ήταν Πρόεδρος μέχρι και σήμερα. Μετατρέπει το σύλλογο στο μεγαλύτερο παραδοσιακό φορέα της Κρήτης ο οποίος προβάλλει με το καλύτερο δυνατό τρόπο την Κρήτη, τα ήθη και τα έθιμα της, ενώ αποτελεί την αιχμή του δόρατος της τουριστικής προβολής του νησιού σε συνεργασία με τον ΕΟΤ, των Ένωση Ξενοδόχων Κρήτης και το Σύλλογο Ξενοδόχων Ρεθύμνου.

Το 1992 ιδρύει και χρηματοδοτεί τον Ιππικό Όμιλο Ρεθύμνου, του οποίου υπήρξε και πρόεδρος, δίνοντας την δυνατότητα στους Ρεθεμνιώτες και ιδιαίτερα στους νέους, να έρθουν κοντά στα άλογα και να διασωθεί το είδος, στο νομό, που έτεινε προς εξαφάνιση.

Το 1994 εμπλέκει ουσιαστικότερα στην πολιτική και εκλέγεται μέλος του πρώτου αιρετού Νομαρχιακού Συμβουλίου Ρεθύμνης. Αναδεικνύεται πρώτος σε σταυρούς προτίμησης Νομαρχιακός Σύμβουλος, στο συνδυασμό του και γίνεται γραμματέας του Νομαρχιακού Συμβουλίου και μέλος της Νομαρχιακής Επιτροπής.

Έχει τιμηθεί για την προσφορά του στα κοινά με: το μετάλλιο του Πατριαρχείου από τον Μακαριστό Μητροπολίτη Θεόδωρο, με το μετάλλιο του Μακαρίου από τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου Χρυσόστομο στην Λευκωσία, με την διάκριση της πόλης των Αθηνών από τον Δήμαρχο Αθηναίων Δημήτρη Αβραμόπουλο στο Ηρώδειο, με το μεταλλείο του Υπουργείου Εθνικής Αμύνας, με το μεταλλείο του Πρωθυπουργού από τον Κώστα Σημίτη στο Μέγαρο Μαξίμου.

Επίσης, έχει τιμηθεί από την Παγκρήτιο Νεολαία στα Χανιά, από την Παγκρήτια Ένωση Αθηνών, από την Παγκρητική Ένωση Αμερικής και από τους Συλλόγους Κρητών, Θεσσαλονίκης, Λέσβου και Σαντορίνης.

Είχε αρθρογραφήσει στις εφημερίδες: «Εβδομάδα», «Ελευθερία», «Κρητική Επιθεώρηση», «Κήρυκα», «Γνώμη» και «Αγώνα της Κρήτης»

Ήταν πρόεδρος στο Σύνδεσμο Εφέδρων Αξιωματικών του Ρεθύμνου και μάλιστα κατείχε το μεγαλύτερο βαθμό αυτό του Ταξιάρχου, για έφεδρο αξιωματικό στη χώρα. Πάνω από όλα, όμως, ήταν πρόεδρος του Ομίλου Βρακοφόρων Κρήτης, ενός ιστορικού συλλόγου με ρίζες και παράδοση, που επί των ημερών του εκτοξεύθηκε και μετέφερε την Κρήτη σε όλη την υφήλιο.

Συμμετείχε σε εκδηλώσεις και εμφανίσεις σε κάθε σημείο του πλανήτη και ο Όμιλος Βρακοφόρων Κρήτης έγινε επί της προεδρίας, του ο κορυφαίος πρεσβευτής του νησιού. Έτσι, έμαθαν σε όλο τον κόσμο τον Στέλιο Κιαγιαδάκη και έτσι τον χειροκρότησαν.

Η μάχη που έδινε εδώ και αρκετό καιρό ο πρόεδρος με έναν ύπουλο αντίπαλο ήταν γνωστή. Ενδόμυχα όλοι ήθελαν να πιστεύουν ότι ο Στέλιος θα τα καταφέρει και πάλι και θα βγει νικητής. Όμως, δυστυχώς διαψεύστηκαν.

Είναι, όμως, βέβαιο ότι θα τον κρατά ζωντανό στη μνήμη όλων, το έργο που αφήνει πίσω του.

Ο Πρόεδρος της Κοινότητας Δεληγιαννάκης Κ. Ιωάννης πρότεινε προς το Κοινοτικό Συμβούλιο την σύνταξη της σχετικής απόφασης – ψηφίσματος όπως παρακάτω, το όποιο και ομόφωνα ενέκρινε ως ακολούθως εκφράζοντας την βαθύτατη θλίψη για την απώλεια του συντοπίτη μας Κιαγιαδάκη Χ. Στέλιου:

1. Να κηρυχθεί τριήμερο πένθος στην Κοινότητα Αργυρούπολης Ρεθύμνου

2. Να εκφράσει τη βαθύτατη θλίψη του για την απώλεια του και τα θερμά συλλυπητήρια προς την οικογένεια του

3. Να τηρηθεί ενός λεπτού σιγή κατά την παρούσα έκτακτη συνεδρίαση του Κοινοτικού Συμβουλίου, όσο και στην αμέσως επόμενη τακτική συνεδρίαση του

4. Να αναρτηθεί μεσίστια η Σημαία, σε όλη την Κοινότητα Αργυρούπολης, επί τριήμερο

5. Να αποσταλεί το παρόν ψήφισμα στην οικογένεια του

6. Να κατατεθεί χρηματικό ποσό αντί στεφάνου σε φορέα που θα επιλέξει η οικογένεια του

7. Να δημοσιευθεί το παρόν στο Τοπικό τύπο και στην ιστοσελίδα της Κοινότητας Αργυρούπολης

Λόγω των μέτρων της ισχύουσας κατάστασης για την πρόληψη της εξάπλωσης του κορονοίου στην εξόδιο ακολουθία και την ταφή του, δεν επιτρέπεται να παραστεί κανένα από τα μέλη του Κοινοτικού Συμβουλίου αλλά και κανένας άλλος, εκτός από το στενό οικογενειακό του περιβάλλον (έως 10 άτομα συνολικά).

Ο Πρόεδρος

της Κοινότητας Αργυρούπολης

Δεληγιαννάκης Ιωάννης του Κανάκη